مدارا در دیوان حافظ

آشتی جویی و اجتناب از مواجهة سخت و خشونت آمیز با مخالفان و دشمنان، از شاخصترین نشانههای مدارا و تساهل و از والاترین مظاهر کرامت انسانی است که تجلی آن در بسیاری از اشعار خواجه- به ویژه دربیت زیر آشکار است:

به خُلق و لطف توان کرد صید اهل نظر

به بند ودام نگیرند مرغ دانا را